เครื่องคำนวณดึงข้อและดิปถ่วงน้ำหนัก
เซ็ตห้าครั้งโดยมี 20 กก. ที่เข็มขัดไม่ใช่เซ็ต 20 กก. — ที่น้ำหนักตัว 80 กก. คือ 100 กก. ที่เคลื่อนอยู่ ทุกอย่างด้านล่างคำนวณจากตัวเลขนั้น แล้วคืนส่วนเดียวที่คุณใส่ได้จริงให้คุณ
ความหมายของค่าสูงสุดของคุณสำหรับจำนวนครั้งอื่น ๆ
| ครั้ง | น้ำหนักที่เข็มขัด |
|---|---|
| 1 | — |
| 2 | — |
| 3 | — |
| 5 | — |
| 8 | — |
| 10 | — |
| 12 | — |
ทำไมไม่ใช่เครื่องคำนวณ 1RM ธรรมดา
ป้อนท่าที่ใช้น้ำหนักตัวลงในเครื่องคำนวณปกติ คุณจะได้ตัวเลขที่ใช้ไม่ได้ ใส่ 20 กก. มันประเมินค่าสูงสุดที่ 22.5 กก. ซึ่งไร้สาระ: คุณไม่เคยยก 20 กก. ใส่ 100 กก. เต็ม มันประเมิน 112.5 กก. ซึ่งจริงแต่ใช้ไม่ได้เช่นกัน เพราะ 100 กก. เหล่านั้นคือตัวคุณเอง คำตอบที่มีประโยชน์คือส่วนต่าง และนั่นคือสิ่งที่อยู่ด้านบน
นับน้ำหนักตัวเต็ม ซึ่งเป็นธรรมเนียมที่ทุกตารางใช้ — ในการดึงข้อ ปลายแขนและมือไม่ได้เคลื่อนไปพร้อมส่วนอื่นของร่างกาย มวลที่เคลื่อนจริงจึงต่ำกว่าเล็กน้อย ค่าประมาณยังรับขีดจำกัดของสูตรค่าสูงสุดตามจำนวนครั้งทุกสูตรมาด้วย: เชื่อถือได้ถึงราวห้าครั้ง หลวมเมื่อเกินสิบ
คำถามที่ตามมา
- น้ำหนักตัวนับเป็นส่วนหนึ่งของการยกจริงหรือ
- กล้ามเนื้อของคุณไม่รู้ว่ากิโลกรัมไหนมาจากแผ่น นักยกน้ำหนัก 90 กก. ที่ดึงข้อโดยไม่มีอะไรที่เข็มขัดเคลื่อนมวลมากกว่านักยกน้ำหนัก 60 กก. ที่แขวน 20 กก. และคนแรกมักแข็งแรงกว่าในยิม แม้เข็มขัดของคนที่สองจะดูน่าประทับใจกว่า นั่นคือเหตุผลทั้งหมดที่หน้านี้มีอยู่: ตัวเลขที่คนพูดถึงเป็นเพียงครึ่งเล็ก
- ทำไมตารางหยุดให้ตัวเลขเมื่อจำนวนครั้งสูง
- เพราะคำตอบจะต่ำกว่าน้ำหนักตัวของคุณ และคุณลดน้ำหนักออกจากตัวเองไม่ได้ หมายความว่าค่าประมาณวางจำนวนครั้งนั้นเกินกว่าที่คุณทำได้โดยไม่ถ่วงน้ำหนัก — ยางหรือเครื่องจะเป็นวิธีที่ตรงไปตรงมาในการไปถึงตรงนั้น ไม่ใช่แผ่นติดลบ เมื่อค่าสูงสุดของคุณเพิ่มขึ้น แถวเหล่านั้นจะเติมเต็มเอง
ก้อนหินไม่ขยับเอง
บันทึกเซ็ตแทนที่จะพิมพ์ซ้ำ แอปเก็บประวัติและวาดเส้นโค้งให้
อัปเดตล่าสุด: